Wat heerlijk dat de zon zich weer laat zien! Het nodigt ons bijna dwingend uit om naar buiten te gaan, de natuur in. Vorige week mocht ik twee uur lang een coaching buiten begeleiden en het was zo’n krachtige herinnering aan waarom ik dit werk doe. We liepen over smalle paadjes, voelden de ‘April’ zonnestralen op ons gezicht en in een prachtig ongerept stukje natuur zagen we de zonnestralen en door de bomen heen komen. Dit gaf op het met groen bedekte grond een prachtig samenspel van zon en schaduw, van licht en donker. We gebruikten die elementen uit de natuur als metaforen voor wat er zich binnenin afspeelde. Het was een prachtig proces waarin we letterlijk de weg bewandelden van het hoofd naar het lijf.
Voor veel mensen (en misschien herken je dit wel) is de natuur de plek waar ze eindelijk weer ‘aan’ gaan, of juist eindelijk ‘uit’. Want laten we eerlijk zijn… we zitten vaak veel te veel in dat drukke hoofd van ons. We zijn in deze maatschappij massaal in ons hoofd gaan “wonen”.
We analyseren, plannen en piekeren ons suf. Terwijl we zo hard aan het werk zijn in onze gedachten, staan we eigenlijk stil. We leven “van de nek omhoog”. En hoewel dat in onze maatschappij bijna de norm is geworden, voelt het energetisch alsof je zweeft. Je hebt geen stevige basis en bent daardoor veel vatbaarder voor de emoties van anderen.
Aarden samen met je hond
Aarden en gronden is de tegenhanger van dat zweven. Het is de weg terug naar je lichaam en naar de aarde onder je voeten. Ik vergelijk het graag met een boom die zijn wortels diep de grond in stuurt.
Hoe dieper die wortels, hoe stabieler je staat als de storm raast!
Je hond is daarin je grootste leermeester. Honden zijn van nature geaard, want ze leven in hun lichaam, snuffelen aan de grond en zijn met hun poten volledig verbonden met het hier en nu.
Omdat ik wil dat je niet alleen leest over aarden, maar het ook echt kunt ervaren, heb ik een oefening voor je uitgeschreven die je mee naar buiten kunt nemen. Lees je mee?
Verdiepende oefening: de wandeling van de 3 lagen
Neem je hond mee naar een plek waar je de natuur echt kunt voelen. Laat je telefoon in je tas/broekzak en neem de tijd. Deze oefening bestaat uit 3 fasen waarin we de natuurlijke elementen gebruiken om je zenuwstelsel te kalmeren en jou weer uit je hoofd te krijgen.
Fase 1: de fysieke landing (het element aarde)
Sta ergens stil waar je hond rustig en veilig kan snuffelen. Sluit je ogen. Focus je niet op je gedachten, maar op de zwaartekracht.
Voel het gewicht van je lichaam dat op je voetzolen rust. Stel je voor dat er bij elke uitademing wortels uit je voeten groeien, dwars door je schoenen heen, de diepte van de aarde in.
Druk je voeten even bewust aan op de ondergrond. Merk het verschil: is het zacht gras, mul zand of een hard pad?
Blijf hier minstens 2 minuten staan. Adem diep in door je neus en blaas heel langzaam uit door je mond. Langer uitademen geeft je zenuwstelsel het signaal dat het veilig is om te ‘zakken’.
Fase 2: de spiegel van contrast (licht en schaduw)
Begin weer te lopen, maar je mag je tempo flink vertragen. Zoek bewust de afwisseling op tussen zon en schaduw, zoals ik dat vorige week ook in de coaching deed.
- In de zon: voel de warmte op je huid. Gebruik dit licht als metafoor voor je kracht, voor de delen van jou die gezien mogen worden. Adem die warmte in.
- In de schaduw: voel de directe daling van de temperatuur. Gebruik dit als metafoor voor de stukken die je liever wegstopt of waar het ‘koeler’ voelt in je systeem.
Kijk nu naar je hond. Merk je dat zijn gedrag verandert wanneer jij bewust wisselt tussen deze elementen? Een hond resoneert op jouw energie. Vaak zie je dat zodra jij werkelijk contact maakt met wat je voelt, je hond dieper gaat snuffelen of juist dichter bij je komt lopen. Hij hoeft de onrust van je “zwevende” hoofd niet meer op te vangen.
Fase 3: de verbinding (de wet van de binding)
Zoek een boom op of een plek waar je even tegenaan kunt leunen. Leg een hand op je eigen hart en de andere hand op je hond. Voel het ritme van zijn ademhaling en de warmte van zijn lijf.
In het systemisch werk is binding essentieel: alles wat er is, hoort erbij.
Zeg in gedachten tegen jezelf: “Ik ben hier. Mijn voeten raken de grond. Alles wat ik voel, mag er zijn.” Voel hoe je lichaam reageert op deze erkenning. Dit is waar de echte aarding plaatsvindt! Niet door je gedachten te stoppen, maar door je lichaam weer als je thuis te ervaren.
Waarom dit je gaat helpen?
Zolang je in je hoofd woont, blijft alles wat je probeert te veranderen oppervlakkig. Woorden bereiken je denken, maar niet de diepere lagen waar je patronen vastzitten.
Aarding is de toegangspoort tot die diepere laag! Wanneer jij weer leert om werkelijk te ‘landen’, ontstaat er een biologische co-regulatie. Jouw zenuwstelsel stemt zich af op de rust van de natuur en de geaardheid van je hond.
En ik wil je nog één ding meegeven… Het leven speelt zich niet af in de lijstjes in je hoofd. Het speelt zich hier af, onder je voeten, in de zon op je gezicht en in de trouwe aanwezigheid van de hond aan je zijde. Je hoeft alleen maar te landen.
Het is een proces!
Het is een voortdurend proces, dit landen. De ene dag sta ik stevig met mijn voeten op de grond en voel ik de verbinding tot in mijn tenen, de andere dag merk ik dat ik halverwege de wandeling alweer drie blogposts en een boodschappenlijstje heb geschreven in mijn hoofd. Dat is menselijk.
Maar elke keer dat ik dan naar beneden kijk en die vier poten van Sev en Saartje zie, die zo vanzelfsprekend verbonden zijn met de grond, weet ik: ik mag weer terug. Terug naar mijn lijf, terug naar het nu. Want uiteindelijk is dat de enige plek waar we onze hond (en onszelf) werkelijk kunnen ontmoeten.
Dus als je dadelijk die lijn pakt en naar buiten stapt: voel de wind, voel de zon en voel vooral de aarde die je draagt. Je hoeft het niet alleen te doen.
Geniet van je wandeling!